مدیریت | عضویت امروز: ۱۳۹۹ جمعه ۲ آبان
نشست هنرمتعالی

  



مشروح اخــــبار
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
 گرامیداشت شاه عبدالعظیم در شعر آئینی/ ری حلقه انگشتر است و این نگینش
چهارم ربیع الثانی سالروز میلاد حضرت عبدالعظیم حسنی، سیدالکریم(ع) در شعر شاعران متعهد و آئینی تجلی یافته و یادآور مهر تأیید آن حضرت از سوی چهار امام معصوم(ع) است.
حضرت عبدالعظیم حسنی مشهور به شاه عبدالعظیم و سیدالکریم از عالمان سادات حسنی و از راویان حدیث است که نسب او با چهار واسطه به امام حسن مجتبی(ع) می‌رسد. او را مردی با تقوا، معروف به امانت‌داری، صداقت در گفتار، عالم به امور دین، قائل به اصول دین شیعه ومحدث دانسته‌اند. شیخ صدوق، مجموعه روایات وی را با عنوان جامع اخبار عبدالعظیم گردآوری کرده است. عبدالعظیم حسنی، امام رضا(ع) و امام جواد(ع) را درک کرد. نقل است که ایمان خویش را بر امام هادی(ع) عرضه داشت و در زمان او وفات یافته است. حرم حضرت عبدالعظیم واقع در شهر ری، زیارتگاه شیعیان است. در برخی روایات ثواب زیارت قبر او برابر با ثواب زیارت قبر امام حسین(ع) دانسته شده است. شاعران نسبت به ابراز ارادت به حضرت عبدالعظیم حسنی، شعرهایی را سروده‌اند، اما تعداد این اشعار اندک است و فقط بک کتاب مربوط به اشعار وی با عنوان «ریحانه ری» در دسترس است و به نظر می‌رسد شاعران باید در این زمینه بیشتر قلم بزنند تا نسل‌های جوان نسبت به مقام ایشان آگاهی یابند. هر چند ممکن است اشعاری سروده شده باشد که در این کتاب منتشر نشده است، اما نیاز است که چنین کتابی منتشر شود. استاد غلامرضا سازگار متخلص به «میثم» اشعار متعددی را به مناسبت میلاد حضرت عبدالعظیم حسنی سروده است که در یکی از این شعرها به صفات و ویژگی حضرت اشاره و در حسن ختام آن بر جاودانگی قرآن و عترت تأکید کرده است. امروز میلاد کریم ابن کریم است امروز ری را فیض جنات النعیم است امروز شادی در دل یاران مقیم است امروز عید حضرت عبدالعظیم است زیبد همه خوانیم آیات تبارک میلاد مسعود ابوالقاسم مبارک ریزید در ری لاله دامن دامن امشب زیرا دمیده جان تازه در تن امشب چون شهر ری گردیده عالم گلشن امشب چشم امام مجتبی شد روشن امشب بوی بهشت آید بسی از گلشن ری ای آسمان اختر فشان در دامن ری این برترین نجل حسن فرزند زهراست این شمع جمع آل یاسین نسل طاهاست این شهر ری را آفتاب عالم آراست این کعبه دل قلبه اهل تولاست ری حلقه انگشتر است و این نگینش حسن حسن دارد جمال نازنینش ای شهر ری از مقدمت شهر کرامت از شهر ری در هر دلی کرده اقامت همچون امامان شافع روز قیامت بعد از ائمه بر همه خلقت امامت بدر الشرف باب الکرم عبدالعظیمی یعنی کریم ابن کریم ابن کریمی ری با وجود تو بقیع دیگر ماست خود آفتاب و سایه‌ات روی سر ماست اینجا مزار زاده پیغمبر ماست اینجا حریم ذات پاک داور ماست نور خدا زین خاک بر افلاک خیزد بوی حسن از این مزار پاک خیزد گلدسته‌های تو چراغ آسمانند خدام تو زوار را آرام جانند زوار تو خوبان خوبان جهانند دل‌ها به کویت کاروان در کاروانند تا گنبد زرین تو در ری درخشید بر خشت خشتش خنده زد هر صبح خورشید بر حفظ دین پیوسته جانت در خطر بود اندوه و درد و رنج با تو هم سفر بود خون بر دلت از دشمن بیدادگر بود وز تو هماره خاندانت بی‌خبر بود با این همه نورت به چشم دل عیان بود در ارض ری رویت چراغ آسمان بود ای ثبت گشته علم آل الله به نامت جوشد علوم آل عصمت از کلامت تأیید کرده خط و مشیت را امامت هم از خدا هم از امامانت سلامت ری آسمان، خورشید تابانش تویی تو ایران اسلامی تن و جانش تویی تو معصوم در اوصاف تو گوهر فشاند مرد و زن از کوی تو حاجت می‌ستاند وصف تو را غیر از امام تو که خواند از بس که در خلق تو آثار حسین است فرمود زوار تو زوار حسین است چون دل به یاد کربلا گیرد بهانه در بارگاه قدس تو گردم روانه می‌گیرم از قبر حسین اینجا نشانه ای مرغ دل را در حریمت آشیانه من سائل تو، تو کریم بن کریمی من کوچک و تو حضرت عبدالعظیمی عباسیان چون نامشان گشتند فانی جز ننگ و ذلت نیست از آنان نشانی نام شما تا صبح محشر جاودانی مانند آیات کتابِ آسمانی قرآن و عترت تا قیامت جاودانند تابنده چون شمس و قمر در آسمانند قرآن و عترت چون دو خورشید ولایت دو مشعل پیوسته در خط هدایت دو نور تا صبح قیامت بی نهایت این دو امانت شد زحق بر ما عنایت تا مهر و ماه و اختران تابند با هم باشد کتاب الله و عترت دین «میثم» مرحوم حبیب چایچیان(حسان) نیز قرآن و عترت را محور شعر خود قرار داده و بر آداب زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی پرداخته است؛ به دیوار در این بیت توحید فروغ عترت و قرآن توان دید بود این بارگاه روح پرور حریم یک تن از آل پیمبر در اینجا قبر مولایی کریم است مزار حضرت عبدالعظیم است به اولاد حسن، او فخر و زین است زوارش «کَمَن زارالحسین» است چو اینجا شد چراغ عشق روشن به دل‌ها این حرم شد پرتو افکن بود این درگه از ابواب رحمت در باغی ست از گلزار جنت که اشک عاشقان، شد جویبارش نمی‌گردد خزان، هرگز بهارش تو ای زائر به تعظیم شعائر ببوس این درگه پر نور و طاهر بیا اینجا به اشک خود وضو کن بیا جان خود اینجا شستشو کن بپا خیز از خدا گیر و رسولش به اذن حیدر و زهرای اطهر به اذن یازده معصوم دیگر قدم چون می‌نهی داخل از این در بگو بسم الله و الله اکبر زند چون حلقه بر این در گدایی به گوش جان او آید ندایی که ای سائل دعایت مستجاب است محب آل عصمت کامیاب است بخواه از رحمت حق آنچه خواهی که بی حد است الطاف الهی حسان اینجا مطاف مومنین است در گلزار جنت در زمین است محمدتقی مردانی متخلص به «فراز» نیز زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی را مورد توجه قرار داده و با قافیه سیدالکریم شعر خود را سروده است. مائيم و عشق روی تو يا سيد الكريم نور ولا اگر كه بتابد به جان ما هر لحظه، ای همای بلند آشيان دل تا در حريم ياد تو لب باز می‌كنم من باده ولای علی را به صبح و شام آری اگر كه حاجت ما می‌شود روا اين حسن خلق مردم ايران زمين ما عبدالعظيمی و خلف پاک مجتبی هر شب «فراز» با گل نور نگين ری آيد به جستجوی تو يا سيد الكريم مرتضی محمودپور شاعر و مداح اهل بیت(ع) نیز شعری در منقبت آن حضرت سروده است؛ اینجا مزار حضرت عبدالعظیم‌هاست اینجا نسیم سفره پاک کریم‌هاست اینجا دیار و شهر خدای فرشتگان هر صبح ذکر هر ملکی با نسیم‌هاست اینجا سفیر حضرت عشق آمده فرود بوی خوش مدینه بجان از شمیم هاست اینجا بهشت روی زمین در نگاه من بالاتر از بهشت دلم این حریم هاست ساقی بدست پر کرمش جام می شده کرببلای کوچک من شهر ری شده ***** هر صبح چشم من به حرم تا که وا شود دردم بدست حضرت ساقی دوا شود حاجت بکس نمی‌برم و بنده‌ام به عشق حاجات دل به پای ضریحت روا شود سائل شدم به عشق شما در حریمتان شاهی در این میانه به مثل گدا شود این قبله گاه مردم اهل نظر شده با یک نگاه مس تنم کیمیا شود ساقی بدست پر کرمش جام می شده کرببلای کوچک من شهرری شده ***** آقا حریم سبز تو دارالسلام باد (همسایه سایه‌ات به سرم مستدام باد) آقا کبوتر حرمم دانه‌ایی بده این خانه‌ات همیشه پر از بار عام باد تنها و خسته‌ام تو شکسته پرم مبین دست نیاز من به برت صبح و شام باد آئینه های صحن و سرای تو دیدنی ست غیر از تو هر چه دیده ببیند حرام باد ساقی بدست پر کرمش جام می شده کرببلای کوچک من شهرری شده **** افتاده است باز هوای تو در سرم شب‌های جمعه بوی حبیب آید از حرم هستم مجاور حرم کبریائیت هر صبح و شام از حرمت فیض می‌برم بوی مدینه بوی خوش کربلا دهی گویی که عشق را ز دو دست تو میخرم پرواز می‌کند دل من در هوای تو هر روز من به اذن شما شد که میپرم ساقی بدست پر کرمش جام می شده کرببلای کوچک من شهرری شده **** در کفشداری حرمت دل مقیم کن ما را غلام حلقه بگوش کریم کن باد بهشت می‌وزد هر صبح زین حرم ما را عطا ز لطف خود از این نسیم کن در آخر الزمان به پناه تو آمدم این قلب من بگیر تو و قلب سلیم کن خواهم شهید عشق شوم در رکاب یار این بنده را فدایی ذبح عظیم کن ساقی بدست پر کرمش جام می شده کرببلای کوچک من شهرری شده کمیل کاشانی شاعر و مداح اهل بیت(ع) در شعری زیارت آن حضرت را مورد اشاره قرار داده و بر مهر تأیید آن حضرت از چهار امام معصوم(ع) تأکید کرده است، این شعر را در ادامه می‌خوانید؛ از زائران صبحگاه او نسیم است این آستان بوسی هم از عهد قدیم است نسل چهارم از تبار حضرت صبر ابن الکریم ابن الکریم ابن الکریم است چیزی ندارد کمتر از عرش خدایی خیل ملائک در مقام او مقیم است از بار عامش دست خالی بر نگردی او جلوه ای از لطف رحمن الرحیم است صحن شریف اوست معراج مسیحا طوف حرم ، طور تجلای کلیم است از چار امام خویش دارد مهر تأیید یعنی که راه او صراط المستقیم است در بارگاهش خاکساری سرفرازی است روح سیادت حضرت عبدالعظیم است گاهی به سوی آن «کمیل» عزم سفر کن از شهر ری راهی به جنات النعیم است
تاريخ: ۱۳۹۶/۱۰/۲

کلیه حقوق سایت متعلق به هنر متعالی می باشد.
کپی برداری از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.