مدیریت | عضویت امروز: ۱۳۹۹ شنبه ۱۰ آبان
نشست هنرمتعالی

  



مشروح اخــــبار
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
 سینمای آینده، باید سینمای صالحان باشد
نخستین همایش علمی جشنواره هنری ایران 1404 با حضور دو صاحب نظر، مجید شاه حسینی استاد دانشگاه و منتقد سینما و همچنین محمد رضا سرشار نویسنده و استاد دانشگاه در تالار مهر حوزه هنری برگزار شد
به گزارش هنر متعالی به نقل از پایگاه جشنواره 1404 نخستین همایش علمی جشنواره هنری ایران 1404 با حضور دو صاحب نظر، مجید شاه حسینی استاد دانشگاه و منتقد سینما و همچنین محمد رضا سرشار نویسنده و استاد دانشگاه ر تالار مهر حوزه هنری برگزار شد. در این همایش كه با حضور محسن مومنی شریف، رئیس حوزه هنری، محمد حمزه زاده معاون هنری حوزه هنری و مدیر كل انتشارات سوره مهر، مهدی زینال پور معاون آموزش و پژوهش حوزه هنری، حبیب ایل بیگی مدیر كل روابط عمومی و امور بین الملل حوزه هنری، علی قربانی مدیر مركز محافل و جشنواره های حوزه هنری، مرتضی گودرزی دیباج مدیر مركز هنرهای تجسمی حوزه هنری و دیگر مدیران حوزه هنری و دست اندركاران این جشنواره هنری بر پا شد به تبیین اهداف افق ایران 1404 و ارائه راهكارهایی برای آینده مطلوب پرداخته شد. مجید شاه حسینی منتقد و صاحب نظر در حوزه سینما در این همایش با بیان این كه برای ترسیم 14 افق سال آینده كشور نیازمند بازنگری در 14 سال گذشته هستیم، افزود: پس از انقلاب اسلامی، سینمای ما تلاش می كرد نوعی توبه عمومی را القا كند، قرار بود سینمای ما در شان جمهوری اسلامی باشد، اما چون در آن زمان تئوریسین سینمایی نداشتیم، راه سینمای ما پر از آزمون و خطا بود. شاه حسینی ادامه داد: در دروره جنگ تحمیلی، دفاع مقدس ما دستمایه خوبی برای خلق آثار فاخر و الهی شد اما پس از جنگ رویكرد متجدد خواهانه و مدرن پیش آمد تا جایی كه این رویكرد ارزش ها و مبانی انقلاب را مورد تشكیك و تردید قرار داد. این تشكیك پس از سال 1376 نهادینه و نظام مند شد. این صاحب نظر سینما با بیان این كه تردید در ارزش ها و تشكیك در مبانی و آرمان های انقلاب و جنگ از سال 76 به طور جدی مطرح شد، افزود: اگر قرار است اتفاق خوبی در 14 سال آینده واقع شود باید این دوره یعنی از 76 تاكنون را مورد مطالعه و شناخت قرار دهیم. او با بیان این كه نگاه من یك نگاه تاریخی ست نه سیاسی، افزود: از سال 76 مدیریت كلان سینمای ما به تكنسین ها واگذار شد كه مبنای نگاه و تفكر آن ها نگاه تكنیكی و تكنولوژیكی ست از این رو سینما خلاصه شد به مجموعه فنون و حرفه ها و هر گونه نگاه مفهومی و محتوایی به آن كنار گذاشته شد. او ادامه داد: شعاری كه آن روزها داده می شد رسیدن به «سینمای استاندارد» بود و سینمای استاندارد یعنی حكومت تكنوكرات ها بر سینما كه در آن بیشتر به ساختار و حرفه پرداخته می شود نه به محتوا و مضمون. شاه حسینی ویژگی این نوع سینما را در جدایی سینما از دین دانست و گفت: یكی از ویژگی های اساسی سینمای مبتنی بر حكومت تكنوكرات ها این است كه سینما با دین ارتباط ندارد و اساسا سینمای دینی وجود ندارد چرا كه ذات سینما با دین سازگار نیست. این استاد دانشگاه در ادامه سخنانش درباره افق آینده سینمای كشور گفت: با این توضیحات باید نتیجه گرفت كه در افق 1404 مدیریت سینما نباید به دست تكنوكرات ها سپرده شود زیرا در كار آنها به محتوا هیچ اهمیتی داده نمی شود. وی با بیان این كه آرمان ما رسیدن به سینمای استاندارد نیست، افزود: سینمای عصر پهلوی سینمای استاندارد بود و در عموم امكانات و فناوری های زمان خود روزآمد بود اما جمهوری اسلامی چنین سینمایی را برنمی تابد. این منتقد سینمایی درباره مضمون و محتوا در سینما گفت: باید پیش از هر چیز ببینیم تعریف ما از سینما چیست و چه تعریفی می خواهیم از آن داشته باشیم. در تعریف غربی و غیر الهی از سینما می بینیم چنین آمده است «وهم مخیل مصور مجسم متحرك مصوت تكنولوژیك». شاه حسینی ادامه داد: اما با مطالعاتی كه در زمینه سینمای دینی داشته ام، به این نتیجه رسیدم كه سینمای دینی «وحی مخیل معقول مصور متحرك مصوت فن آورانه» است. وی با بیان این كه در سینما عنصر تخیل و خیال انگیزی بسیار مهم است و باید حفظ شود، گفت: در سینمای دینی كه با وحی رحمانی و الهی سر و كار دارد از وهم مخیل حرف نمی زنیم بلكه از وحی مخیل صحبت می كنیم. خیال در سینمای دینی از جنس خیال وحیانی و رحمانی ست اما در سینمای غیر الهی خیال از جنس اختیال و وهم و وحی شیطانی ست. این استاد دانشگاه گفت: اگر می خواهیم در افق 1404 به سینمای ناب دینی و فرهنگی برسیم باید تاكید خود را بر عنصر خیال رحمانی یا وحی رحمانی بگذاریم كه نقطه مشترك آموزه های همه انبیا (ص) و ائمه معصومان (ص) بوده است. این صاحب نظر سینما با بیان این كه ما از هنری صحبت می كنیم كه منشا آن روح القدس است، افزود: اگر چنین ویژگی، تصویر و هدفی از سینما داشته باشیم می توانیم بگوییم در افق 1404 در حوزه سینما به جایی رسیده ایم، اما اگر هدفمان تعریف حداقلی و تكنولوژیك از سینما باشد در حال حاضر هم چنین چیزی را در كشور داریم و فیلم ساخته شده در كشورمان به بزرگترین جشنواره ها هم راه می یابد. شاه حسینی با بیان این كه باید تلاش كنیم نام سینمای دینی به رسمیت شناخته شود، گفت: مردم باید بدانند كه سینما لهو و لعب نیست و با سرگرمی صرف فاصله دارد و تعریف سینمای خوب موفقیت در فروش و گیشه نیست و غایت آن چیزی ورای این ها است. مجید شاه حسینی در بخش دیگری از سخنانش با بیان این كه سینمای ما دچار بیماری خاصی با نام پراگماتیسم (عملگرایی) است، افزود: هر سال با شتاب كار می كنیم تا خود را به جشنواره برسانیم و این نوعی پراگماتیسم را به وجود آورده كه فرصت پرداختن به محتوا را از ما گرفته است. این منتقد سینما گفت: هر وقت به سراغ بررسی محتوا می رویم می بینیم در كار و فرم ضعف هایی داریم و هر گاه به سراغ كار و فرم می آییم می بینیم كه در محتوا چیز در خوری برای عرضه كردن نداریم. وی ادامه داد: عملزدگی و پراگماتیسم ما را بر آن داشته كه هیچ گاه در ذات و مفاهیم و محتوای آن اندیشه نكنیم و مانند قطاری كه نباید از حركت باز ایستد می خواهیم آن را در حال حركت روی ریل تعمیر كرده و زیبا سازی كنیم. شاه حسینی با بیان این كه در بسیاری از موارد قرآن از زبان تمثیل و تصویر برای آموزش و عبرت آموزی استفاده كرده است، افزود: در سینمای دینی باید از این الگوی قرآنی كه منشا تربیتی دارد استفاده كنیم و دلالت های قرآنی می تواند به كمك سینما بیاید. او در انتقاد از نگاه برخی سینماگران ما گفت: برخی از سینماگران وضعیت های دراماتیك مطرح شده توسط غربیان و همچنین ادبیات اساطیری آن ها را یگانه نماد زیبایی و اساس كار نمایشی و سینمایی می دانند و ادبیات اساطیری یونان و هنر غربی را لوح محفوظ خود می دانند. این در حالی ست كه از ادبیات دینی و مفاهیم بلند و ارزشی خود فاصله گرفته ایم و به زیبایی كه در قرآن و ادبیات دین مان وجود دارد اهمیتی نمی دهیم. این صاحب نظر حوزه سینما با بیان این كه در این عرصه جای خالی كارها و آثار تئوریك به شدت احساس می شود و برای رسیدن به افق مطلوب در سینما نیازمند جبران چنین كمبودهایی هستیم. شاه حسینی با اشاره به این كه در قرآن هر گاه از آینده سخن گفته شده به واژه «صالحیت» و «صالحین» هم اشاره كرده است، افزود: بر مبنای این حرف قرآنی كه آینده از آن صالحین است اگر قرار است سینمایی داشته باشیم كه با آینده نسبت دارد، باید این سینما به صالحیت وابسته بوده و با آن تناسب درونی داشته باشد. مجید شاه حسینی هنرمند منتقد را مصداق بارز ایمان به غیب دانست و گفت: در سینمای صالح بیان پدیدارها در صورت ظاهری آن ها انجام نمی گیرد؛ سمبولیسم و نمادگرایی اسلامی ظواهر به بواطن دلالت دارند و ما را از این دنیا به عالمی دیگر متوجه می سازد. او در پایان افزود: سینمای صالحیت بابی برای آینده سینما، نه تنها در كشور ما بلكه در كل عالم اسلام باز خواهد كرد.
تاريخ: ۱۳۹۰/۱۱/۱۰

کلیه حقوق سایت متعلق به هنر متعالی می باشد.
کپی برداری از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.