مدیریت | عضویت امروز: ۱۳۹۹ يکشنبه ۱۹ مرداد
نشست هنرمتعالی

  



مشروح اخــــبار
ارسال به دوستان  نسخه چاپی
بهمن عبدي كاريكاتوريست:
 بهمن عبدي: به خاطر داشتن كتاب خارجي كاريكاتور بازجويي شدم
بهمن عبدي گفت: كتابي را از يك كتابفروشي در پاريس خريده بودم با موضوع كاريكاتور كه يكي از تصاوير آن هم درباره شاه ايران بود و بابت آن در دوران سربازي دردسر بسياري را متحمل شدم، من را به باغ شاه خواستند و بازجويي شدم كه چطور شد اين كتاب را خريدم.

 خانه هنرمندان ايران اين روزها ميزبان نمايشگاهي از آثار هفت هنرمند در رشته هاي مختلف هنرهاي تجسمي است كه با عنوان «هفت هنر، هفت هنرمند» به مناسبت سومين جشنواره هنرهاي تجسمي فجر برپا شده است.
يكي از اين نمايشگاه ها به آثار بهمن عبدي كارتونيست 59 ساله كشورمان اختصاص دارد كه منتخبي از آثار دوران انقلاب خود را در اين نمايشگاه به همراه آثار ديگري مربوط به دوره هاي مختلف كاري خود به نمايش گذاشته است.
بهمن عبدي، بيش از 40 سال در عرصه هنر كارتون و كاريكاتور، انيميشن و آموزش آن ها فعال بوده است.
او متولد بهمن‌ماه 1330 در شهر نوشهر است كه فعاليتش را در رشته كاريكاتور از سال 1348 و با ديدن اولين شماره «مجله كاريكاتور» آغاز كرد.
بسياري از مردم هنوز برنامه‌هايي را كه به مناسبت دهه فجر از تلويزيون پخش مي شد و بهمن عبدي به عنوان كارتونيست برنامه همزمان به طراحي شخصيت‌هاي داستان‌هاي انقلاب مي‌پرداخت، به ياد دارند. برنامه‌اي كه بسياري را به هنر كاريكاتور علاقه‌مند كرد و به گفته بهمن عبدي بعدها شاگردان او شدند.
به بهانه برگزاري نمايشگاهي از آثار دوران انقلاب تا امروزبهمن عبدي به سراغ او رفتيم تا با او درباره نقش هنر كاريكاتور در مبارزات مردمي ايران در دوران انقلاب صحبت كنيم.

*چه خاطراتي از كاريكاتورهاي‌تان دردوران انقلاب داريد؟
- زماني كه ما بايد كارمان را در مطبوعات و تلويزيون انجام مي داديم، متاسفانه در مطبوعات و تلويزيون اعتصاب شد و اين براي ما ضربه بدي بود و نتوانستيم در جايي كه بايد كار مي‌كرديم، كار كنيم. يادم هست در ايام اعتصاب مرتب كاريكاتور مي‌كشيدم و در زمان حكومت نظامي به منزل دوستانم مي‌بردم و پنهان مي‌كردم. ما تشنه كشيدن يك كاريكاتور از شاه بوديم ولي نمي توانستيم چنين كاريكاتورهايي را بكشيم.
كتابي را از يك كتابفروشي در پاريس خريده بودم با موضوع كاريكاتور كه يكي از تصاوير آن هم درباره شاه ايران بود و بابت آن در دوران سربازي دردسر بسياري را متحمل شدم، من را به باغ شاه خواستند و بازجويي شدم كه چطور شد اين كتاب را خريدم، چه كسي اين كتاب را به من معرفي كرد و اين كه آيا هنوز از اين كتاب دارم، يا نه.

*اشاره كرديد كه خيلي دوست داشتيد كاريكاتوري از شاه بكشيد، آيا اين كاريكاتورها را بالاخره كشيديد جايي هم چاپ شد؟
- آن زمان تنها جايي كه مي شد آثار كاريكاتور را ارائه كرد، مطبوعات بود كه در آن دوران مطبوعات اعتصاب كرده بودند و غير از يكي، دو تا، روزنامه ديگري نبود، بنابراين اين آثار را جمع آوري كردم كه در اولين فرصت بعد از اعتصاب شكني مطبوعات آن ها را چاپ كرديم.
يكي از اين آثار را سال 52 در دوران دانشكده كشيده بودم كه در نشريه‌اي فرهنگي و جدي كه استادم منتشر مي كرد، چاپ شد، اين اثر فرشي را متشكل از آدم‌ها نشان مي‌دهد كه در انتهاي آن آدم‌ها دست به دست هم نردباني را تشكيل مي‌دهند و برخي از نرده‌هاي اين نردبان هم شكسته است، همراه با اين كاريكاتور شعر : نردبان اين جهان ما و مني است/ عاقبت اين نردبان افتادني است/ آمده بود كه بابت اين كاريكاتور هم به ساواك جواب پس دادم و استادم را هم براي اداي توضيحات به ساواك فرا خواندند.
اين كاريكاتور هم‌اكنون در خانه هنرمندان ايران در نمايشگاه هفت هنر، هفت هنرمند به نمايش گذاشته شده است.
كاريكاتور ديگري هم در آن زمان درباره شاه كشيده بودم كه به دليل ممنوعيت كشيدن كاريكاتور شاه، ناقص مانده بود و اكنون تكميل شده آن را با تصوير شاه در نمايشگاه هفت هنر، هفت هنرمند در سومين جشنواره هنرهاي تجسمي فجر به نمايش گذاشته‌ام.
يكي ديگر از اين آثار، تصويري از شاه ايران بود كه آن زمان در صفحه اول تمامي كتاب هاي درسي چاپ مي‌شد و شاه را نشان مي‌داد كه يك دستش را به نشانه تشكر و احترام مقابل ملت بالا برده است، قسمت دوم اين اثر همان تصوير شاه بود با همان ويژگي اما اين بار دو دستش را مقابل ملت بالا برده است. قسمت اول اين اثر را آن زمان به روزنامه كيهان دادم كه فرصت انتشار پيدا نكرد و بعد از انقلاب مجله كيهان كاريكاتور اين اثر را از آرشيو خود پيدا كرده بود و هر دو قسمت آن را چاپ كرد.

*هنر كاريكاتور چه نقشي در مبارزات انقلابي مردم ايران داشت؟
- ما كاريكاتوريست ها افكار ضد شاهي داشتيم، ولي متاسفانه تشكيلات خاصي نداشتيم و جايي هم براي ارائه آثارمان نداشتيم، ما اگر مي‌توانستيم در كوران انقلاب، حكومت نظامي و مبارزات مردمي ايران، آثارمان را در معرض ديد عموم بگذاريم قطعاً نقش پررنگ‌تري را در مبارزات مردمي ايفاء مي‌كرد. اما به هر حال اين ميل در من بود كه اگر فرصتي پيش بيايد آثار جدي و طنز سياه هم كار كنم، اول انقلاب در نشرياتي كه فرصت آن پيش مي آمد يكي يكي آثارم را چاپ كردم كه يكي از آن ها را به ياد دارم، كاريكاتوري از شاه بود كه يقه اش به دو دست مردم تبديل شده بود و از دو طرف مردم يقه شاه را به حالت خفه كردن مي‌كشيدند.

*آثارتان در دوران انقلاب بازتاب جهاني هم داشت؟
- بله تقريباً، اثري از ريگان را به صورت يك شيطان كار كرده بودم كه مردم با مشت و تبر به طرف او حمله ور شده بودند، اين اثر روي جلد يك نشريه فكاهي كار شده بود و مجله اشپيگل اين تصوير روي جلد را كه در يك تظاهرات در دست يك خانم ديده مي شد، چاپ كرده بود و به هر حال نشان داد كه اين تصوير تأثير خودش را هر چند به صورت جزئي گذاشته بود.

*هنر كاريكاتور چه ويژگي دارد كه مردم بهتر از ساير هنرهاي تجسمي با آن ارتباط برقرار مي كنند؟
- يكي از ويژگي هاي كاريكاتور نبض اعتراضي و انتقادي آن نسبت به ساير هنرهاست و همين طور وجه طنزآميز آن كه ساير رشته‌هاي تجسمي اين ويژگي را ندارند. كاريكاتور اين قابليت را دارد كه صدها صفحه مقاله و كتاب را در خود جاي دهد و آن را سريع و بي‌واسطه به مخاطبش كه مردم هستند منتقل كند.

*بسياري از مردم با چهره شما هم به واسطه برنامه هاي تلويزيوني كه داشتيد آشنا هستند؟ ظاهرا آن برنامه‌ها بسياري را علاقه‌مند به هنر كاريكاتور كرد؟
- بله درست است، در زماني كه برنامه هاي ويژه دهه فجر از تلويزيون پخش مي‌شد، من هم به صورت زنده در هر برنامه همزمان با روايت هر داستان شخصيت هاي آن را مي كشيدم، يادم هست آن زمان، به منزل يكي از دوستانم رفته بودم كه فردي فرهنگي بود و كودكي 5 ساله داشت، اين بچه همه تصاويري را كه من در برنامه تلويزيوني كشيده بودم، او هم كشيده بود و امروز او يكي از كاريكاتوريست هاي مطرح ايران است كه بسياري از جوايز ملي و بين المللي را هم به خودش اختصاص داده است، او هميشه به من مي‌گفت كه يكي از عوامل علاقه‌مندي‌اش به كاريكاتور برنامه زنده من در تلويزيون بوده است.

*درباره اين برنامه بيشتر بگوييد كه چطور شكل گرفت؟
- همراهي من در اين برنامه كاملاً اتفاقي بود، يكي از تهيه كنندگان شبكه دو آن زمان از من خواستند كه يك سري تصاوير آماده شده از داستان‌هاي انقلابي تهيه كنم كه بتوانند با دوربين روي آن مانور بدهند، يكي دو برنامه كار شد و بعد به آن ها گفتم مي‌توانم زنده اين كار را انجام بدهم، گفتند مي‌تواني؟ گفتم تا حالا انجام نداده‌ام، ولي امتحان مي‌كنيم، اتفاقاً خوب از آب درآمد و بعد از آن هم هر سال ادامه يافت و به برنامه ماه رمضان و ساير برنامه هاي مناسبتي هم كشيده شد.
اغلب مردم من را از آن برنامه به خاطر دارند، من نزديك به چهل سال در مطبوعات كار كردم كسي ما را نمي شناخت، ولي براي آن چند برنامه تلوزيوني همه از آن خاطره دارند.
البته من شاهكار نمي كردم، آن زمان تنها دو كانال تلويزيوني بيشتر نبود، يك كانال بيشتر سخنراني بود و كانال بعدي هم برنامه ما بود كه بسياري از مردم به اجبار ما را تماشا مي كردند ولي با اين حال اين برنامه براي خيلي ها انگيزه ايجاد كرد و به همين دليل بعدها در زمينه‌هاي مختلف از اين شيوه برنامه سازي استفاده كرديم، برنامه « آورده‌اند كه:» و برنامه‌هاي عروسكي از آن جمله بود.
به هر حال خوشحالم كه اين برنامه‌ها خاطره خوشي را در اذهان مردم ايجاد كرده است.

*به نظر شما دوران طلايي هنر كاريكاتور چه زماني بود؟
- قطعاً دوران بعد از انقلاب دوران طلايي كاريكاتور ايران است، چرا كه قبل از انقلاب شرايط رشد اين هنر اصلاً فراهم نبود.
امروز بسياري از هنرمندان ما در مسابقات بين المللي شركت مي كنند و جوايز بسياري را از آن خود مي كنند، در دوران انقلاب فضايي بود كه ما مجبور بوديم به موضوعات عادي بپردازيم، اما با وقوع انقلاب هنر كاريكاتور هم به شكوفايي رسيد ومراحل رشد خود را طي كرد.

*از نظر تكنيك و اجرا هنر كاريكاتور چقدر رشد داشت و از اين نظر آثار امروز چه تفاوتي با آثار دوران انقلاب دارد؟
- بعد از انقلاب، بسياري ازجوانان پا به اين عرصه گذاشتند كه تحصيلات آكادميك نقاشي و ديگر هنرهاي تجسمي را داشتند و رفته رفته توانستند رنگ را هم به شيوه خود وارد اين هنر كنند. سوژه‌هايي هم كه قبل از انقلاب ما اجازه ورود نداشتيم، حالا اين اجازه را داريم كه روي آن كار كنيم.
تعداد هنرمندان كاريكاتوريست قبل از انقلاب خيلي كم بود، روزنامه توفيق كه درمي آمد رنگ آميزي نداشت و به صورت چاپخانه‌اي بود كه موسسان رنگ‌ها را انتخاب مي‌كردند و در چاپخانه رنگ گذاري مي شد، بعد از توقيف آن روزنامه، مجله كاريكاتور در مي‌آمد كه متعلق به استاد مسلم اين رشته «محسن دولو» بود. او هنرمند درجه يكي بود كه براي اولين بار رنگ را وارد كاريكاتور كرد. او چون پيشتر سابقه نقاشي پرده‌ها و پوسترهاي بزرگ سينمايي را داشت و نقاش توانمندي هم بود، رنگ را روي جلد و پشت جلد مجلات هم وارد كرد.
آن زمان حتي آثار كاريكاتوريست هاي ديگر را هم ايشان رنگ گذاري مي‌كردند و تا قبل از او هيچ كس رنگ را در كاريكاتور تجربه نكرده بود.
بعد از انقلاب خود هنرمندان آثارشان را رنگ گذاري مي كردند و بسته به سليقه خود در اين زمينه تجاربي را به دست آوردند، برخي هم از ديگر رشته هاي تجسمي مثل نقاشي به سمت كاريكاتور روي آوردند و بالاخره تجربه رنگ در كاريكاتور از اين زمان به بعد آغاز شد.
من هم در عرصه كتاب كودك فعاليت كرده بودم و 120 كتاب كودك را به چاپ رساندم و آشنايي من با رنگ نيز به سابقه فعاليتم در انتشارات كتاب كودك بازمي گردد چرا كه من عليرغم علاقه ام به كاريكاتور رشته مديريت خوانده بودم و به صورت آكادميك در رشته هنرهاي تجسمي تحصيلات نداشتم.
به تدريج كه جشنواره هاي بين المللي كاريكاتور تهران پا گرفت و هر دو سال يك بار برگزار شد، اندك اندك كاريكاتورها هم تغيير ماهيت دادند، سوژه ها تغيير كرد، جوان ترها وارد اين عرصه شدند، كاتالوگ آثار هنرمندان خارجي وارد شد و به اين ترتيب هنر كاريكاتور ايران همراه با اين تجارب و با ذوق و سليقه هنرمندان جوان خيلي زود در شيوه اجرا و تكنيك تغييراتي يافت و امروز به جايگاه بلندي در عرصه بين‌المللي رسيده است.

*تعداد هنرمندان كاريكاتوريست چقدر افزايش يافته است؟
- قبل از انقلاب در انجمن ايران و امريكا تعداد معدودي از هنرمندان فعاليت داشتند كه تعدادشان بيشتر از 16 نفر نبود، اما الان حدود هزار نفر را تنها من آموزش داده‌ام كه امروز هنرمندان بسيار مطرحي شده‌اند و بسيار از آن‌ها در شهرستان‌هاي مختلف از جمل اصفهان، تبريز، اراك، همدان و ... فعاليت مي‌كنند و چيزي حدود 70 يا 80 جايزه بين‌المللي گرفته‌اند در حالي كه قبل از انقلاب اين اتفاق نمي‌افتاد و اين را بايد به فال نيك گرفت.
هيچ كدام از رشته هاي ديگر هنري موفقيت كاريكاتور را در عرصه بين‌المللي نداشتند و آمار برگزيدگان ايراني مسابقات مختلف بين‌المللي كاريكاتور بيانگر اين ادعاست.

*از آثار چاپ نشده خودتان آرشيوي هم داريد؟ به فكر چاپ آن نيستيد؟
- از دو سال پيش شروع به جمع آوري آثارم در دوره هاي مختلف كرده‌ام كه البته هنوز تمام نشده است، برخي از آثار قديمي را كه كيفيت پاييني داشت، دوباره اجرا كردم و قصد دارم كه آن ها را به صورت بخش بخش و يا مجموعه آثار چاپ كنم. البته كار جمع آوري اين آثار هنوز تمام نشده است، برخي از آثارم هنوز در انبار است و بايد به مرور روي آنها كار كنم. به هر حال ثمره 40 سال كار است و به اين سرعت نمي‌شود همه را جمع آوري و دسته بندي كرد با اين حال اميدوارم كه بتوانم تا سال آينده كتاب مجموعه آثارم را چاپ كنم.

*در يك دوره اي كمتر فعاليت مطبوعاتي داشتيد و بيشتر در تلويزيون اجراي برنامه داشتيد و بعد از آن دوباره در مطبوعات ديده شديد اين وقفه دليل خاصي داشت؟
- در سال هاي انقلاب تا آن جا كه توان داشتم در نشريات مختلف كار مي كردم، به تنهايي و يا با همكاري يكي دو نفر ديگر نشريه درمي آوردم، شب و روز كار مي كردم تا اين نشريات را از جمله شنگول، فكاهي و بهول را منتشر كنيم، در دوران جنگ تحميلي هم به خط مقدم رفتم و حدود
هفت ماه جبهه بودم و نتوانستم فعاليت هنري داشته باشم، وقتي بازگشتم، جنگ تمام شده بود و در مجلات فكاهي آن دوران، عليه صدام و كشورهاي حامي او آثاري را كشيدم.
طبق مسائل روز كار مي كردم سياسي اجتماعي و ... شبانه روز براي انتشار نشريه ها تلاش مي كرديم اما پولي كه بابت كارمان دريافت مي كرديم كفاف زندگي ما را نمي داد، بنابراين 12 سال از فعاليت هاي مطبوعاتي قهر كردم و هيچ كاري انجام ندادم و به سمت برنامه هاي تلويزيوني روي آوردم، تا اين كه آقاي مسعود شجاعي طباطبايي سراغ من آمدند و از من خواستند كه دوباره فعاليت مطبوعاتي داشته باشم و به آموزش اين هنر در خانه كاريكاتور ايران بپردازم.
فعاليت من در عرصه بين المللي بعد از دوران آشتي دوباره من با كاريكاتور بود.

*وضعيت كاريكاتور ايران را امروز چگونه مي بينيد؟
- كاريكاتور ايران اكنون به سطح بسيار خوبي در عرصه بين‌المللي رسيده است اما در عرصه ملي و داخلي هنوز با مضيقه هايي روبه روست و عليرغم آن كه بسياري از هنرمندان كاريكاتوريست در سطح دنيا شناخته شده‌اند اما در داخل كشور شناختي از آنها وجود ندارد.
يكي از مشكلات هنر كاريكاتور در ايران اين است كه خط‌قرمزها مشخص نيست و معمولاً به صورت سليقه‌اي عمل مي‌شود و همين باعث مي‌شود كه دست و پاي هنرمندان هنگام خلق اثر بسته باشد.
يكي ديگر از مشكلات ما عدم امكان عرضه آثار است، من حدود هزار نفر را آموزش داده ام اما اين هنرمندان جوان جايي براي عرضه كارشان فراهم نيست.
ما هنرمندان كاريكاتوريست همچنان اميدوار هستيم كه افق بازتري ايجاد شود كه از نگاه سليقه اي به دور باشيم و ضريب تحمل ما هم بالاتر رود.

*كتاب هايي كه قرار بود با همكاري سازمان فرهنگي و هنري شهرداري در زمينه آموزش كاريكاتور منتشر كنيد به كجا رسيد؟
- يكي از آنها تقريبا آماده شده است وجلد دوم آن هم تا آخر امسال آماده مي شود. متن جلد اول را غلامحسين لطيفي نوشته است كه درباره تاريخچه كاريكاتور در ايران است. جلد دوم و سوم را هم كه با موضوع آموزش كاريكاتور است، موضوعاتي است كه هميشه در كلاس‌هاي آموزشي‌ام گفته‌ام و آنها را در اين كتاب ها مدون كرده‌ام.

*كاريكاتوريست ها معمولاً از هر فرصت كوتاهي براي طراحي استفاده مي‌كنند و كاريكاتور اشخاص بسياري را در حضورشان به سرعت مي‌كشند، شما هم بايد از اين كاريكاتورها زياد داشته باشيد؟ ايده‌اي هم داشته‌ايد كه موفق به اجراي آن نشده باشيد؟
- بله، كاريكاتورهاي بسياري از اشخاص مختلف كشيده ام كه برخي از آنها در نمايشگاه هفت هنر، هفت هنرمند در خانه هنرمندان ايران هم اكنون روي ديوار است، ايده‌هاي بسياري هم دارم كه هنوز روي كاغذ نيامده است، سوژه‌ها چون فرار است معمولاً ثبت مي كنيم تا بعد روي آن كار كنيم. پرداختن به برخي موضوعات هم نيازمند حمايت هاي مالي ويژه است كه درقالب آثار نفيس چاپ شود و به تنهايي نمي توان از عهده آن برآمد.
اجراي برخي از ايده‌ها هم زمان بر است و بايد در طول سال كار شود در اندازه بزرگ كه آن هم باز نيازمند حاميان مالي است كه بتواند در سطح يك كار ملي اجرا شود و به صورت يك اثر نفيس و ماندگار درآيد.
من ايده هاي بسياري دارم كه نيازمند اين حمايت هاي ويژه است و اگر اين حمايت ها بود مي توانستم از حالت روزمرگي و پرداختن به امور ديگري مثل گرافيك صرف نظر كنم وخلاقيت، توان و زمانم را روي اين ايده‌هاي تازه بگذارم، اما به هر حال اكنون بيشتر براي دل خودم كاريكاتور مي‌كشم، گاهي موضوعاتي را به روزنامه همشهري مي دهم و به امور ديگري هم مي‌پردازم.

*تاكنون آثارتان مورد توجه مسئولان هم واقع شده است؟
- بله، دو سال پيش اثري داشتم با موضوع افتتاح تونل رسالت همراه با روزشمار افتتاح آن كه نشان مي داد تا دو روز مانده به افتتاح اين پروژه هيچ كاري براي آن انجام نشده است و درعرض دو روز باقي مانده همه امكانات لازم سريعاً به كار گرفته مي شود و دو روزه تونل را مي‌سازند و سر موقع هم افتتاح مي‌كنند كه اين اثرچاپ شد و بسيار مورد توجه مديران شهرداري قرار گرفت.



***مروري بر كارنامه بهمن عبدي

بهمن عبدي با ديدن اولين شماره «مجله كاريكاتور» در سال 1348 كشيدن كاريكاتور را آغاز كرد، با راهنمايي هاي محسن دولّو مدير مجله كاريكاتور و با تشويق هاي دايي اش كارش را ادامه داد. در دبيرستان رشته طبيعي خواند.
سال 1350 بعد از گرفتن ديپلم، در مسابقه كاريكاتور مجله كاريكاتور اول شد و 5 سكه طلا را از آن خود كرد. بر خلاف ميل و به ناچار در رشته مديريت ادامه تحصيل داد.
اولين نمايشگاه انفرادي كاريكاتور خود را در سال 1352 در دانشكده مديريت لاهيجان و دومين نمايشگاهش را در كاخ جوانان رشت در همين سال برگزار كرد.
در حين تحصيل (1352) اولين و دومين كتاب كودك را تصوير سازي كرد. در اين سالها كاريكاتورهايش به طور مرتب در مجله كاريكاتور به چاپ مي رسيد.
سال 1356 در اولين نمايشگاه گروهي كه به همت انجمن فرهنگي ايران و امريكا (تهران) برگزار شد، به اتفاق بزرگان اين رشته، شركت داشت.
در همين سال در آزمون استخدامي تلويزيون در رشته نقاشي متحرك، شركت كرد و پس از طي دوره آموزشي، در تلويزيون آموزشي (كه بعد از انقلاب به شبكه دو تغيير نام داد) استخدام شد و تا سال 1380 كه بازنشسته شد، در اين شبكه مشغول به كار بود.

***آثار بهمن عبدي در تلويزيون و مطبوعات

فيلم «در دندانت لانه دارم» يك فيلم 15 دقيقه اي درباره كرم دنداني است كه در دهان يك كودك روستايي زنگي مي كند و او با مشاوره يك خرس دانا طريقه صحيح مسواك زدن را ياد مي گيرد و از شر كرم دندان نجات مي يابد. (اين قيلم در جشنواره فيلم فجر 1363 شركت داشت.)
تيتراژ سريال «در خانه» كاري از بيژن بيرنگ و مسعود رسام.
تعدادي ميان پرده براي فيلمهاي آموزشي.
فيلم هاي كوتاه ورزشي (104 فيلم): برنده دوم جشنواره فيلمهاي ورزشي تلويزيوني در سالهاي 2002 و 2003 كه توسط آكادمي ملي المپيك برگزار شد و همچنين در جشنواره بين المللي فيلمهاي ورزشي تلويزيوني ميلان ايتاليا در سال2003 نيز برنده لوح تقدير اين جشنواره شد.
پس از انقلاب در نشريات فكاهي بهلول، شنگول باشي و فكاهيون فعاليت مستمر و موثر داشت.
تا كنون بيش از 120 جلد كتاب كودك را تصوير سازي كرده است و در طول فعاليت در تلويزيون در برنامه هاي تلويزيوني چون «آورده اند كه، اندر درب خانه، خاطرات ماه رمضان، مسابقات سرعت و دقت، دانستنيهاي كودكان، فردا كه بهار آيد، ياد يار مهربان و سريال قصه هاي جنگ » به صورت زنده كاريكاتور كشيد و بازي كرد.

*جوايز:
كاريكاتورهاي او از نويسندگان و شعرا در دومين دوسالانه گرافيك ايران (1363) برگزيده هيئت داوران شد.
مقام نخست مسابقه اينترنتي فوت نت (با همكاري خانه كاريكاتور ايران و فيفا)
مقام دوم مسابقه معضلات شهري (سال 83)
لوح تقدير از بيست و يكمين جشنواره بين المللي فيلم هاي ورزشي و تلويزيوني ميلان 2003 به خاطر فيلمهاي خنده و ورزش
مقام دوم فيلمهاي ميان پرده ورزشي از نخستين و دومين جشنواره بين المللي فيلمهاي ورزشي و تلويزيوني تهران
مقام دوم در سومين مسابقه سراسري كاريكاتور «عبور و مرور» (1383)
جايزه ويژه مسابقه بين المللي كاريكاتور آيدين دوغان (تركيه 2005)
مقام نخست هشتمين دوسالانه كاريكاتور تهران در بخش كميك استريپ با موضوع بد شانسي (1386)
مقام نخست چهارمين نمايشگاه و مسابقه «هنر، ورزش، المپيك، پارالمپيك» (1387)
لوح تقدير از فرهنگستان هنر به پاس حضور موثر در عرصه كاريكاتور
عبدي علاوه بر اين داوري مسابقات مختلفي را بر عهده داشته است كه به شرح زير است:
- محيط زيست (تهران)
- اعتياد (تبريز)
- دومين مسابقه بين المللي معضلات شهري (تهران)
- جشنواره بين المللي انسان و طبيعت (تهران)
- مسكن (تهران)
- هفتمين دوسالانه كاريكاتور ايران (سالمندان - 1384)
- اولين جشنواره منطقه اي كاريكاتور كرمانشاه (1386)
- دومين جشنواره انتخاب برترين هاي پژوهش و نوآوري در حوزه مديرين شهري (بخش هنري - رشته كاريكاتور - 1387)
- جشنواره هنرهاي تجسمي هنر جوان (دو دوره در سال هاي 86 و 87)
- جشنواره بين المللي جوانان مسلمان (گرگان - 1387)
- نخستين جشنواره بين المللي هنرهاي تجسمي فجر (1387)

تاريخ: ۱۳۸۹/۱۱/۲۰

کلیه حقوق سایت متعلق به هنر متعالی می باشد.
کپی برداری از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.